Mei  2012

Beste mensen, zoals we eerder bekend hebben gemaakt, ondersteunen we sinds 2010 naast het Parelhuis een tweede tehuis dat kinderen opvangt die met HIV/AIDS geïnfecteerd zijn: Stichting Mijnzorg. Wij proberen thans in totaal zo’n 40 zieke kinderen een redelijke kwaliteit van leven te geven door onze hulp en ondersteuning.

In het Parelhuis gaat het de goede kant op:  de stagiaires die er zijn hebben een positieve invloed op het  tehhuis zowel naar de leiding en begeleidsters als naar de kinderen zelf. Helaas wordt ook het leven in Suriname duurder tot onbetaalbaar: De lonen van het personeel op de werkvloer van beide tehuizen worden gelukkig deels door het Min.v.Volksgezondheid betaald, deels komt dat van andere derde bronnen; voor andere uitgaven wordt het ook steeds spannender omdat er zowel in Nederland als in Suriname weinig gedoneerd wordt. Een ander groot probleem waarmee het Parelhuis nu zit is het tekort aan personeel, terwijl het huidige personeel moeilijk om te vormen is. Opgedane kennis wordt niet altijd omgezet in adequaat handelen.

Op dit moment zijn er twee studenten die al dan niet in het kader van een stageopdracht voor ons een opdracht cq. onderzoek uitvoeren. Zo is er een studente die als stage-opdracht voor haar school en opdracht voor de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname  een onderzoek doet naar twee specifieke gebieden in het gedrag van de kinderen: het sexuele gedrag en de onverklaarbare zucht om iets te vernielen. Het is de bedoeling dat met de resultaten van deze onderzoeken de leiding handvatten krijgt om adequaat te kunnen reageren. Uitgangspunten hierbij zijn: communicatie, consequentie, aandacht geven en actievere houding.

Stichting Mijnzorg

In dit tehuis zitten kinderen die niet alleen al Aids hebben, maar ook nog eens aan psychoses lijden, waardoor ze dubbel geweerd worden door de Surinaamse gemeenschap. Alle schoolgaande pupillen van de Stichting Mijnzorg doen het goed. Ze hebben hard hun best gedaan en die inzet is beloond. Dit succes is mede te danken aan de goede huiswerkbegeleiding die zij genieten van een heel geduldige leerkracht. Wij trachten  hen zo goed als mogelijk te belonen door hen voldoende recreatie te bieden. Echter bij dit tehuis speelt een heel andere probleem waar we mee worden geconfronteerd: De eigenaar van het pand waar dit tehuis is gevestigd wil dat er naar een ander pand moeten worden uitgekeken, daar hij het niet langer wil verhuren.

Status quo mei 2012  De afgelopen maanden hebben we ons primair erop gericht om zoveel mogelijk te laten zien aan zowel het bedrijfsleven als andere sectoren, waar we voor staan, met als doel om de ( broodnodige) fondsen te werven.

Hierbij mag genoemd worden:

• NVH Oosterhout en Waalwijk
• St. Welzijn Surinamers Den Bosch ( WSH)
• Fashion for Charity, Amsterdam
• Multiculturele dag in Oosterhout, georganiseerd door de Oosterhoutse middenstand 
• Genootschap Oosterhoutse Ondernemers
• Apostolische Gemeenschap Nieuwegein en Leerdam
• Rotary Oosterhout
• Etc.

Mede dankzij de sponsorbijdragen van een loopster Johanna Breve van de 4 daagse van Nijmegen, sneeuwattractie Skidôme te Rucphen, waar Anouk Arts ( een jongedame die zich jaren met een grote bevlogenheid voor onze stichting inzet) werkzaam is, het Amphiaziekenhuis te Breda, Kevin Nous van Ecolab, Bergler ICT te Breda ( Alg. Dir. de heer Rob Wessels, heeft niet alleen een schilderij van Paul Monteiro, medebestuurder van de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname en kunstschilder aangekocht, waarvan de opbrengst naar de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname gegaan is, maar heeft ook nog eens dit schilderij geschonken aan Emmakinderziekenhuis/AMC, zie ook www.paulpaintings.nl), de bovengenoemde bedrijven en instellingen en andere particuliere gulle gevers, hebben we de afgelopen periode niet alleen dozen met dagelijkse dringende benodigdheden kunnen sturen, maar hebben we ook kinderarts Dr.Mevr. R. Morpurgo van s-’Lands Hospitaal in Paramaribo kunnen verblijden met stomamateriaal, wat overigens een zeer schaars goed is in alle ziekenhuizen in Suriname.

Voorts gaan we nog steeds door met het financieel ondersteunen ( o.a. met de opbrengsten van exposities, workshops en cursussen van Paul Monteiro, mede-initiatiefnemer van stichting Kleurrijk Leven voor Suriname) van de activiteiten die we opgestart hebben en nodig zijn om beide tehuizen naar behoren te laten draaien, waarbij de focus ligt op het welzijn en de ontwikkeling van de kinderen! We hopen in het najaar 2012 een groter project te kunnen organiseren en realiseren, we maken ons thans gedachten over de vorm en haalbaarheid. Kortom, we zitten niet stil: dat kan ook niet want de met HIV /AIDS kinderen in Suriname hebben niet gevraagd om geboren te worden , hebben ook niet om deze ziekte gevraagd (die een dodelijke afloop kan hebben als we niets doen), maar hebben wel recht op een veilig, beschermd leven met enige kwaliteit. Ze hebben ons hard, heel hard, nodig! 

2005 De start van onze passie!

Begin 2005 heb ik samen met mijn echtgenoot Paul het initiatief genomen om de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname op te zetten. De doelstelling van deze in Nederland gevestigde stichting is het verlenen van kleinschalige hulp aan kindertehuizen in Suriname die de met HIV/Aids geïnfecteerde baby's en jeugd tot achttien jaar opvangen.
Mijn geboorteland Suriname, is een land vijf maal zo groot als Nederland en telt nog geen half miljoen inwoners. Een schitterend tropisch land dat onverbrekelijke banden met Nederland heeft. Een land van grote rijkdommen en prachtige natuur, maar ook van veel armoede, waar hulp van buitenaf altijd welkom is. Het wereldwijde Aids-probleem speelt ook in Suriname. Iedereen heeft het over Afrika en India,maar dat in Suriname het land waar Nederland onverbrekelijke banden mee heeft het Aids-probleem enorm is, is niet of nauwelijks bekend! Volgens schattingen is 1,5 procent van de volwassen Surinaamse bevolking positief (in Nederland is dit percentage 0,19), dat komt neer dat er ongeveer 7000 mensen hiv-positief zijn. Maar in bepaalde groepen komt hiv veel meer voor. Zo geven onderzoeken aan dat 20 tot 25 procent van de prostituees hiv-positief is en dat meer dan 25 procent van de mannen die seks hebben met mannen hiv heeft. Het precieze aantal geïnfecteerde kinderen is niet bekend, de verwachting is dat het de komende jaren alleen maar sterk zal groeien. Bij de geboorte kan de baby reeds besmet zijn of besmet raken door de moedermelk.
Dit probleem krijgt in mijn ogen veel te weinig aandacht van de Surinaamse Zorg(instellingen). Het feit dat de door HIV geïnfecteerde baby's als het ware aan hun lot overgelaten worden en door de familie in de steek gelaten worden en soms zelfs bij wijze van spreken over de schutting van een kindertehuis worden gegooid vind ik schrijnend en onacceptabel. De Surinaamse kinderen verdienen dit lot niet. Ik voel me geroepen om iets voor mijn geboorteland terug te doen en wil ondanks dat ik slechts kleinschalige hulp kan bieden, dat er aandacht aan deze problematiek wordt geschonken.

Uw hulp heb ik daarbij hard nodig. Mag ik een beroep op u doen?

Krista Monteiro- Simons