• brasa mie...

  • mi na joe matie

  • moi bromtjie nanga fowroe

  • mik presierie

Nieuws 9 - april 2008:

Bezoek aan het Parelhuis in Suriname.
In maart kregen wij van Annie Bischop te horen dat de eindfase van de bouw “van het nieuwe Parelhuis” in zicht is. Reden voor ons om zelf in ogenschouw te nemen wat er met onze financiële en overige hulp is gedaan.
Begin april zijn we dan ook naar Paramaribo gevlogen met de bedoeling in een kort tijdsbestek afspraken met Annie, (oprichtster van het Parelhuis,- Nb. Annie zal zich op korte termijn terugtrekken uit de dagelijkse leiding en heeft inmiddels de scepter over gedragen)-, Saskia Rado (de nieuwe directeur van het Parelhuis) en het bestuur van Parelhuis te maken.
We waren ook zeer verheugd dat Paul van Scharrenburg -lid van het Comité van Aanbeveling -van onze stichting) vlak voor ons vertrek besloot om in dezelfde periode naar Suriname te gaan, ook hij was nieuwsgierig wat de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname tot op heden zoal bereikt heeft.


Goed op weg


Kort na aankomst besloten we onverwacht een bezoekje te brengen aan de kinderen in het Parelhuis. Paul en ik waren zeer verrast door het feit dat zowel de kindjes als het “oude”tehuis er schoon en netjes uitzagen. 
De begeleiders vertelden ons dat, gelet op de situatie, -de kinderen zijn 
allemaal HIV besmet-, er goede resultaten zichtbaar zijn. Dankzij de Aidsremmers, die door de overheid verstrekt worden, maar ook door de multivitamines die onze stichting in grote hoeveelheden stuurt, kan deze verschrikkelijke ziekte min of meer worden bedwongen. Ook passen de kinderen zich ook goed aan de leefwijze in het Parelhuis.
Waren de vaak verstoten of in de steek gelaten kinderen in eerste instantie eenkennig, afstandelijk en veelal onhandelbaar, thans tonen ze zich minder gesloten en erg aanhalig. Wat ons ook opviel dat de kindertjes beter met elkaar overweg konden.
Het aantal opgenomen kinderen bedraagt thans 12 (twaalf), wat uiteraard in de veel te kleine behuizing ondoenlijk is. Ze kijken dan ook reikhalzend uit naar de verhuizing naar het nieuwe huis aan de Kwattaweg. Onlangs is Chaquille een jongetje van 1 (een) jaar , een baby dus nog, ook in het Parelhuis opgevangen. Onbegrijpelijk dat dit aandoenlijke ventje, dat ook niet gevraagd heeft om met HIV besmet te worden, door zijn moeder aan zijn lot werd overgelaten.

Gelukkig dat het Parelhuis bestaat!
Er is momenteel een wachtlijst, maar binnenkort wordt toch ruimte gemaakt voor het zusje van een reeds opgevangen jongen, Samuel, dat ook met het HIV virus besmet is. Zodra de verhuizing een feit is zullen ook andere kinderen (totaal kunnen er ca 30 kinderen opgenomen worden) zich kunnen verheugen op een plaats in het nieuwe Parelhuis.
Gedurende ons kort verblijf stond ons een zeer druk programma te wachten. Zo hadden we o.a. een ontmoeting met Saskia Rado, de nieuwe directeur van het Parelhuis, en de voorzitter van het bestuur van de stichting van het Parelhuis, Mevr. A. Day. Na een voorzichtige opening, aftasting, ontspon zich een aangenaam en open gesprek. Echtgenoot Paul, lid van het Comité van Aanbeveling ,de heer Paul van Scharrenburg en ik kregen het gevoel dat men ons inzicht wilde geven in het reilen en zeilen van het Parelhuis.
Zonder dat er negatief naar het verleden werd gerefereerd, gaven Saskia en Mevr. Day hun visie op de toekomst van het Parelhuis met betrekking tot zowel het bestuur, de dagelijkse leiding en geplande activiteiten.


Naast de tekening van de nieuwbouw, de indeling van de ruimtes, overhandigde Saskia ons de prijsopgaven van de benodigde kasten, gordijnen, dievenijzers, bedjes en linnengoed. Saskia vertelde ons ook dat er grote behoefte is aan dagelijkse spullen zoals levensmiddelen die schrikbarend in prijs gestegen zijn (rijst, olie zout, suiker e.d.)
Uiteraard stelden wij ook enige kritische vragen, zoals de gebrekkige communicatie tussen het huidige bestuur van het Parelhuis en de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname. Overigens waren we niet blij met de eerdere mededeling dat we de kinderen niet mochten fotograferen en filmen, wat ons belemmert in onze activiteiten richting donateurs en sponsoren. Er werd ons uitgelegd dat er in Suriname door de media misbruik is gemaakt van dergelijke foto’s, want dit zou in strijd zijn met de rechten van het kind. Mevr. Day zal met de andere bestuursleden contact opnemen en vragen of hier een oplossing voor is. Later in de week kregen we groen licht om foto’s en films te maken van de kinderen.
Nieuwe behuizing
We beëindigden deze aangename kennismaking met onze opmerking dat we de volgende dag naar de nieuwbouw gingen kijken. Saskia bood ons aan om ons op te halen en uitleg te geven over de nieuwbouw. Ook hadden we een afspraak met Annie Bischop die vanaf de oprichting van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname ons aanspreekpunt is geweest. Annie heeft thans als voornaamste taak de projectleiding/coördinatie over de nieuwbouw.
Voorts heeft Annie het voorlopig op zich genomen om de kinderen dagelijks van en naar school te brengen.

Gezamenlijk bezochten wij de nieuwbouw. We waren zeer opgetogen hoe ver men al gevorderd is. Paul van Scharrenburg kon zich met eigen ogen overtuigen dat de doelstellingen van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname tot effecten heeft geresulteerd. Dankzij de ondersteuning, zowel in materiële als financiële wijze van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname en anderen goedgezinde stichtingen, bedrijven en particulieren is er een onderkomen gerealiseerd, waar menig ander Surinaams kinder-tehuis jaloers op zal zijn.


Het gebouw is niet alleen ruim, modern maar vooral zeer functioneel. Tevens is het ook een groot voordeel dat dit nieuwe tehuis vlakbij de school van de kindertjes ligt.
Om Paul van Scharrenburg, als lid van het Comité van Aanbeveling, gevoel en inzicht te geven wat het Parelhuis echt inhoudt zijn we met hem en Saskia naar de kindertjes in het oude”Parelhuis gegaan.
Sprakeloos en bewogen maakte hij kennis met de kindertjes, de verzorgers en de 3 stagiaires. De kindertjes waren lekker gebaad, zaten in hun pyjamaatjes en gingen net aan tafel, wat heel aandoenlijk was, want voordat ze hun broodje met omelet mochten verorberen, moesten ze eerst een dankgebedje opzeggen.

We maakten de afspraak om samen met Saskia haar boodschappenlijst af te werken. Overige wensen zullen nader worden bekeken en al dan niet worden gehonoreerd,
We zijn blij dat we Saskia en natuurlijk de kindertjes een groot plezier hebben gedaan om een grote hoeveelheid levensmiddelen te hebben gekocht. We hebben begrepen dat de financiële middelen op dit moment ontoereikend zijn om aan de primaire levens behoeften te voldoen.
Overigens hebben we besloten om per kwartaal een vast bedrag te laten besteden voor de eerste levensmiddelen. 

Paul en ik hebben onze korte trip naar Suriname afgesloten met een laatste bezoek aan het Parelhuis om de kindertjes nog eenmaal te bezoeken en met wat lekkers te verblijden.
Overigens hebben we tijdens ons verblijf een aangename ontmoeting gehad met een KLM-er, Theo de Jong, die voor ons een introductie zal verzorgen bij KLM Wings of Support, een stichting van het vliegend personeel van de KLM, die zich sterk maakt voor goede doelen.
Het was een hele vermoeiende en enerverend week, maar we kijken met meer dan voldoening terug wat we dankzij onze stichting en onze sponsoren/donateurs hebben kunnen realiseren. Echter we zijn er nog lang niet, want het aantal kinderen dat op de wachtlijst staan om liefdevol te worden opgenomen is nog heel lang.

Willen al deze kinderen een plek krijgen in het Parelhuis dan zullen ook de faciliteiten ten aanzien van begeleiding, verzorging etc. moeten worden 
uitgebreid.

We blijven U hulp hard nodig hebben.
Krista Monteiro-Simons

Nieuws 8 - Oktober 2007


Project Kunstmanifestatie 
“Kunst kleurt het leven van een HIV/AIDS besmet kind”
De stichting Kleurrijk Leven voor Suriname heeft in samenwerking met Thomas Geloof en Cultuur 30 september jl.. in Oosterhout (NB)een unieke kunstmanifestatie georganiseerd.
De kunstmanifestatie “ Kunst kleurt het leven van een HIV/AIDS besmet kind”
was een feestelijke middag, bedoeld om aandacht te vragen voor de problematiek van de met HIV/AIDS besmette kinderen in Suriname.
Daarbij was het de opening van een expositie die loopt van 
1 oktober 2007 t/m 28 oktober 2007.
Circa 50 deelnemende kunstenaars tonen hun betrokkenheid bij dit mooie doel, door geheel of gedeeltelijk, de opbrengst van de verkochte kunstwerken af te staan aan de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname, die op haar beurt er zorg voor draagt, dat de totale opbrengst van de kunstmanifestatie èn de daarop aansluitende expositie naar het Parelhuis gaat.
Naast de opening, die in eerste instantie door de BN-er, Sylvana Simons, bekend van TV, wier wieg ook in Suriname heeft gestaan en die zeer begaan is met het lot van de met AIDS besmette kinderen, zou worden verricht, maar helaas op het laatste moment door ziekte helaas verstek liet gaan, waardoor Krista dit stokje over moest nemen, (wat ze dan ook op gloedvolle wijze deed), waren er meerdere gastsprekers zijn zoals de Ambassadeur vanSuriname, MevrouwMr. Urmilla Joella-Sewnundun, Mevrouw Annie Bischop, Oprichter en Bestuurslid van het Parelhuis in Paramaribo en de heer Mr. Thoon Essed,Gedeputeerde van Provincie Brabant.

Na de gloedvolle inleiding door Krista, haar dankwoord aan ondermeer Thomas, geloof en Cultuur die de prachtige ruimte beschikbaar heeft gesteld, de sponsoren en donateurs die het mogelijk hebben gemaakt de kunstmanifestatie te realiseren, de leden van het comité van aanbeveling, het team van promogirls - en boys en uiteraard de deelnemende kunstenaars,gaf Annie Bischop, een verhandeling over de stand van zaken in het Parelhuis, de gezondheidsituatie van de kinderen en de plannen van het Parelhuis.
Annie van huis uit een Drentse en van beroep verpleegkundige ,die al meer dan 40 jaar in Suriname woont, heeft 2 doelen in haar leven: haar godsdienst en de Zorg voor de medemens. Zij heeft zich als een van de eersten het lot aangetrokken van de met HIV/AIDS besmette kinderen in Suriname: als er één is die weet hoe wij de kinderen kunnen helpen is “Tante Annie”, zo noemen de kinderen van het Parelhuis haar, het wel.
Mevrouw Joella, de ambassadeur van Suriname onderschreef dat Suriname en Nederland met elkaar onverbrekelijke banden hebben en dat de hulp van Nederland voor de met HIV/AIDS besmette kinderen in Suriname meer dan welkom, zo niet noodzakelijk is.
Thoon Essed (in wie de warmte van de Brabander en de Surinamer is verenigd) schetste in vogelvlucht de geschiedenis die Brabant met Suriname had en nog heeft.
Lees meer...
Onder genot van een hapje en een drankje konden de bezoekers vervolgens op hun gemak de kunstwerken bekijken. Ook was er een informatiestand en werd er een korte film vertoond over de activiteiten van de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname.Voorts was er aan de kunstmanifestatie een loterijgekoppeld, waarbij een retourticket, beschikbaar gesteld door SLM, naar Suriname werd verloot!
De muzikale omlijsting werd bij binnenkomst, hoe kan dat anders, op opzwepende wijze verzorgd door Percussieband Lebrazinha (Braziliaanse Batucada en Samba muziek) en pianist Joep Moonen zorgde ervoor dat tijdens de expositie de zoetgevooisde klanken de, meer dan 300, genodigden van zowel de kunst als van de muziek konden genieten
Graag verwijzen wij voor actueler nieuws naar de nieuwsbrieven en de homepage!

Nieuws 7 - maart 2007


Bezoek aan het Parelhuis
Ditmaal zijn we, met een duidelijke agenda en actielijst naar Suriname gegaan.
Niet alleen wilden we met Annie Bischop praten over de verdere plannen van het Parelhuis, ook wilden we ons zelf overtuigen wat de status quo was van de projecten, zoals het ophogen van de grond, de vorderingen van de nieuwbouw, maar het allerbelangrijkste, zien hoe het met de kinderen gaat.
Een tweetal ontmoetingen met Annie en de kinderen in zowel het “oude”tehuis”als de nieuwbouw liet het volgende zien:
Annie was heel blij met de Multi-vitamines die we voor de kinderen hadden meegenomen.
De door de KB de Westhoek, te Oosterhout gemaakte kaarten en de toezeggingen van de financiële ondersteuning voor de te bouwen zandbak werden met warmte ontvangen.
Andere projecten die aan de orde kwamen waren: dievenijzers voor het nieuwe huis, een nieuwe speeltafel en stoeltjes.
Tevens overhandigden wij de verhalenboeken die gekocht waren van het geld, dat Miriam, een leerlinge van KB de Westhoek persoonlijk bij elkaar had verzameld.
Annie liet ons ook de matrasovertrekken zien, die wij eerder hadden bekostigd.
Ze las met grote interesse de publicaties, die we voor haar hadden mee genomen over de door ons verrichtte activiteiten in Nederland
Ook hebben wij de communicatie tussen Annie, de stichting en Patrick Hermelijn, onze belangenbehartiger in Paramaribo, ter sprake gebracht. Dit kan beter.
Wij zijn met haar naar de nieuwe locatie gegaan, die als alles meezit, in mei gereed is om de HIV/AIDS kinderen op te vangen.
Wij hebben de vorderingen bekeken van de nieuw op te zetten woningen.
De ophoging van het terrein en de fundering voor de containerwoningen, die zij gekregen heeft uit Nederland, zijn gereed. De containerwoningen worden op korte termijn in Suriname afgeleverd. (Noot: reeds gerealiseerd)
Wij hebben de plek gezien waar de zandbak gerealiseerd zal worden. Voordat wij weg gaan krijgen wij de offerte. ( noot: inmiddels is e.e.a. al geëffectueerd en gepland)
Ook hebben we een meeting gehad met Saskia Woodley en Maja Heijmans van het NAP – Nationaal Aids Programma – (van het Min. Van Volksgezondheid)die verantwoordelijk is voor de coördinatie en ondersteuning van de uitvoering van het Nationaal Strategisch Plan voor aanpak van HIV/AIDS.
Zij raden ons aan, aangezien het voor de kinderen het beste is om ze zo snel mogelijk weer in een/ het gezin terug te plaatsen en zij zich straks ook moeten kunnen handhaven in de maatschappij, ook andere vorm van hulp te bieden, zoals huiswerkbegeleiding, psychosociale ondersteuning en eventuele financiële ondersteuning .
Met andere woorden de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname zal zich zowel met korte termijn activiteiten als met duurzame projecten bezig houden. (Korte termijn activiteit: zandbak, (ver)bouw, beveiliging en inrichting van het nieuwe tehuis etc.
Ten aanzien van de langere termijn activiteiten zal een plan van aanpak worden gemaakt met het bestuur van het Parelhuis en onze zaakwaarnemer in Paramaribo
Het spreekt van zelf dat de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname indien er een bekwame kracht voor de psychosociale ondersteuning is aangetrokken, pas betalingen zal verrichten nadat er een deugdelijke (en door Patrick Hermelijn geaccordeerde urenverantwoording) zal worden overlegd

Nieuws 6

Gelukkig nieuwjaar...

Lieve mensen,

Misschien wat aan de late kant, maar alsnog: ”Wan boeng njoeng jari “( Een gelukkig nieuwjaar). Wij wensen U een zeer kleurrijk en bovenal gezond 2007. Wij gaan ervan uit dat U geïnteresseerd bent in de ontwikkelingen van Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname van het afgelopen jaar. Op korte termijn zal de website up to date worden gemaakt, zodat u op de laatste stand van zaken op de hoogte bent.
Veel leesgenot!
Krista Monteiro- Simons
•    In deze nieuwsbrief leest U over onze verrichtte activiteiten in 2006:
•    Expositie “Kleurrijk Leven” in de Schelleboom te Oosterhout.
•    Eind januari eindigde de expositie van Paul, mijn echtgenoot, die in december 2005 op een zeer ludieke wijze werd geopend door Gerda Havertong. Deze expositie was een daverend succes. Een groot deel van opbrengst van de verkochte schilderijen is naar de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname overgemaakt. (*)
•    Onze reis naar Suriname in April.
•    We hebben in Paramaribo het Parelhuis bezocht. Mogelijk ten overvloede verwijzen wij u voor het verslag naar de website. De Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname heeft ervoor gezorgd dat er kasten werden gekocht en tevens hebben wij verschillende offertes laten maken voor het ophogen van het nieuwe terrein. Er zal in de loop van dit jaar een aanvang met de werkzaamheden worden gemaakt.
•    Expositie “Schep je eigen energie”
•    In augustus/september was er wederom een expositie van de kleurrijke schilderijen van Paul, ditmaal in Gallery Pauw in Oisterwijk.
•    Deze expositie werd geopend door burgemeester Willem Ligtvoet van de gemeente Nuenen (ook hij heeft nauwe banden met Suriname) en de burgemeester van Oisterwijk, de heer Y. Kortman. Ook hiervan is een deel van de opbrengst van de verkochte schilderijen naar de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname gegaan.(*)
•    Van Bergler ICT, een dienstverlenend automatiseringsbedrijf in Breda, heeft de stichting eind december als donatie voor 2007 een royaal bedrag overgemaakt gekregen.
•    Eerder in dat jaar, werd de stichting aangenaam verrast door een spontane overboeking door de directeur van DPA /Flex, de heer Rob de Laat, die er van afzag een verjaardagscadeau te ontvangen en besloten heeft het ingezamelde geld aan de stichting te schenken.
•    Op dinsdag 12 december jl. mocht ik als voorzitter van de Stichting Kleurrijk leven voor Suriname een cheque in ontvangst nemen van ELD BV, een bedrijf in Oosterhout, dat gespecialiseerd is in de afhandeling, (bulk)opslag, het mengen en de distributie van vloeibare chemicaliën. De directie van ELD besloot dit jaar het bedrag van € 1500, dat gereserveerd was voor (kerst) relatiegeschenken , te schenken aan een goed doel, waarbij de keus op de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname was gevallen.
•    In december hebben we een schoolproject gehad op de basisschool de Westhoek te Oosterhout. Tijdens de presentatie aan leerlingen van groep 7 en 8 heb ik in vogelvlucht iets over Suriname verteld, wat de stichting doet, het probleem HIV/AIDS besproken en over de kinderen verteld die al HIV/AIDS hebben en in het Parelhuis wonen. De kinderen kregen het thema “Vriendschap”mee, dat zij met aanwijzingen en hulp van Paul in 3 workshops op schilderdoekjes met acrylverf mochten uitbeelden.
•    De schilderdoekjes zijn in januari tentoongesteld in de aula van de school waarna de ouders of andere familieleden de doekjes kunnen kopen: de opbrengst gaat geheel naar de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname.
•    Ook afgelopen jaar ( op 16 en 17 december) stonden we op de Kerstmarkt in theater de Bussel te Oosterhout met een kleurrijke, Surinaams aangeklede stand. Dit jaar hadden we naast de, door Paul vervaardigde passepartoutkaarten, speciale verjaardagskalenders en verschillende soorten cadeauartikelen. Ook werd er een schilderij van Paul verloot: de trekking werd verricht door Mevr. Helmi Huijbregts, burgemeester van Oosterhout. De opbrengst van dat weekend was een eclatant succes.
•    Kortom, 2006 was het jaar waarin we de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname goed in de belangstelling hebben gebracht:
•    Er zijn meerdere krantenartikelen verschenen, er is een interview met de Wereld Omroep geweest ( pagina ook opgenomen op de website van de Wereld Omroep), de belangstelling en warmte is groeiend. Dit geeft ons nog meer inspiratie en energie om de plannen voor 2007 te realiseren.
Niet te vergeten: ook mochten wij bijzondere ondersteuning in zowel materiele als immateriële zin ontvangen van het comité van aanbeveling! Ook zijn wij veel dank verschuldigd aan reclamebureau Drukketel te Oosterhout, die ons bij onze PR activiteiten ondersteunt!
Namens de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname dank ik u allen voor uw steun en advies die ik het afgelopen jaar mocht genieten;
Mag ik ook het komende jaar op u rekenen?
Met een warme groet.
Krista Monteiro Simons
zie ook  link publicaties (*) zie ook www.paulpaintings.nl

Nieuws 5 - Oktober 2007

Toespraak Kleurrijk Leven voor Suriname, Thoon Essed, Gedeputeerde van Brabant
Mevrouw de Ambassadeur, Mevrouw Monteiro, Mevrouw Bischop,

Dames en Heren,
Vandaag spannen wij ons in voor de opvang van kinderen met HIV in Suriname. Dat is nodig. Het is zélfs heel hard nodig. Achter die noodzaak kinderen met HIV op te vangen, schuilt in het verborgene een nog grotere tragedie. Kinderen met HIV hebben ouders met HIV. HIV en het vervolg er op, Aids, zijn ziekten met een hoog risico en een tragische afloop. Het kost veel geld om de mensen die er mee te maken krijgen een kans te geven. Het is nog steeds zo dat de beste methode om problemen te voorkomen ligt in een goede voorlichting en veilig vrijen. Maar het overbrengen van die boodschap en zorgen dat mensen er naar handelen is een complexe zaak.
Het begint met aandacht voor de problematiek, er moet over geschreven en gepraat worden. Dat is een begin. Elke invalshoek is daarbij een goede. Dat geldt zeker wanneer het er om gaat te voorkomen dat kinderen letterlijk van de rekening worden. Zij zijn de onschuldige slachtoffers van een nieuwe ziekte. Wij kunnen en wij moeten helpen. Dat is waarom ik de activiteiten van het Parelhuis van harte ondersteun. Ik heb graag mijn medewerking aan deze bijeenkomst gegeven. Niet in het minst vanwege mijn eigen achtergrond maar ook vanwege de band van Brabant met Suriname. Die Brabantse band met Suriname is niet die van de plantages of emigranten. Het is de band die in de activiteiten van het Parelhuis is terug te vinden. Het kind staat centraal.

Het was in 1844 dat mgr. Johannes Zwijsen in Tilburg de congregatie van de Onze Lieve vrouw, Moeder van Barmhartigheid oprichtte. Die congregatie staat beter bekend als de Fraters van Tilburg. Zij heeft in de jaren sinds haar ontstaan een grote groei én zoals met veel ordes een grote krimp doorgemaakt. De laatste jaren wordt er weer voortvarend aan de weg getimmerd door een aantal jonge fraters. Belangrijk is vooral de taak die de orde op zich nam. Die lag vooral in de zorg voor anderen, ingegeven door hun kernwaarde, Barmhartigheid. Veruit de meeste aandacht van de fraters ging uit naar het onderwijs. Het zijn ook de fraters van Tilburg die in Suriname, Nederland, Indonesië maar ook de Verenigde Staten van Amerika actief zijn geweest in het onderwijs en de zorg voor doven.
De fraters hebben daardoor in Nederland én in Suriname een belangrijk fundament gelegd voor het moderne onderwijs. De rol en positie van Tilburg ten aanzien van lerarenopleidingen maar ook de concentratie van uitgeverijen in het onderwijs zijn rechtstreekst terug te leiden naar de activiteiten van bisschop Zwijsen en de fraters van Tilburg. De laatste paters verlieten het onderwijs in de jaren tachtig.
Dan zijn er ook nog de Zusters Fransiscanessen van Roosendaal. De geschiedenis van de zusters begon 175 jaar terug. Om de meisjes van de lagere standen iets te doen te geven werd in 1822 een borduurschool opgericht. Op 4 maart 1834 werd gestart met een pensionaat, dat sterk groeide. 
In 1932 had het Genootschap tot Opvoeding in Roosendaal zijn scholen verspreid over vijf bisdommen en over Suriname, Curaçao en West Indië (veertien scholen). In Nederland hadden de Roosendaalse zusters de zorg voor 26 bewaarscholen, drie kweekscholen voor onderwijzeressen, 31 scholen voor gewoon lager onderwijs en elf ulo-scholen. Op dit moment is er nog één zuster van Roosendaal in Suriname actief, zuster Egno Monk.

De meest belangrijke Brabander in Suriname was en is natuurlijk Peerke Donders. Donders werd geboren te Tilburg, zoon van een wever. Peerke Donders zat als jongen van twaalf al achter het weefgetouw. Hij wilde priester worden,  zijn ouders hadden daar geen geld voor. Hij werd zelfs afgekeurd voor militaire dienst en wist via zijn pastoor een baan als knecht op het kleinseminarie Beekvliet in St.Michielgestel te krijgen.  Zijn geloofsijver was zo groot dat hij werd toegelaten tot de priesteropleiding. Tijdens zijn vervolgstudie aan het grootseminarie te Haaren kwam bisschop Grooff  uit Paramaribo op bezoek. Hij zocht priesters voor de missie in Suriname. Donders was de enige die zich aanmeldde. Hij werkte als kapelaan in Paramarbio, en in een melaatsenkolonie gevestigd op de voormalige plantage Batavia aan de Coppenamerivier. De vergelijking met HIV dringt zich hier op. Hij werd in 1867 redemptorist en maakte  missiereizen naar de Indianen in het binnenland. Donders  werd in 1882 teruggeroepen naar Paramaribo. Van 1883 tot en met 1885 werd daar de cederhouten Petrus en Pauluskathedraal gebouwd. Donders overleed uiteindelijk op 1 januari 1887 aan een nierontsteking in de melaatsenkolonie Batavia. Daar werd hij begraven om uiteindelijk bijgezet te worden in de Sint Petrus en Paulus Kathedraal van Paramaribo.  Hij kende en kent ook in Nederland nog steeds zijn aanhangers. Zijn geboortehuis werd in 1930 gereconstrueerd. In 1982 is Peerke Donders zalig verklaard.
De band van Brabant met Suriname bestaat dus uit de zorg voor het onderwijs en vooral de zorg voor mensen die hulp nodig hebben. Daarmee is voor mij de cirkel rond. Wij zijn weer bij het Parelhuis en de steun voor de kinderen met HIV.
Praktisch handelen is het kenmerk van de Brabantse samenleving, de fraters van Tilburg, de Franciscanessen van Roosendaal en vooral Peerke Donders hebben dat aangetoond. Ik ben blij dat ook nu de praktische barmhartigheid in Brabant leidt tot het initiatief om het Parelhuis te steunen. Ik wens u veel succes en een geslaagde bijeenkomst!

Nieuws 4:

Kerstmarkt in Oosterhout
Op 10 en 11 december a.s. zal de stichting op de kerstmarkt in Oosterhout in Theater de Bussel met een opvallende, Surinaams aangeklede, stand een prominente plaats innemen. Naast de exclusieve (kerst) passepartoutkaarten die geschilderd zijn door Paul Monteiro, zal er ook een keur aan Surinaamse zoetigheden verkocht worden.

Nieuws 3
De Juniorkamer
De Juniorkamer Hilversum, "Groot Naerdinclant" heeft de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname gekozen als het te ondersteunen project in 2005.
Hiervoor had de kamer een speciale avond georganiseerd: een Wine Dinner op 19 november 2005 in Restaurant Arsenaal te Naarden-Vesting
Naast het feit dat de keuken van Paul Fagel borg stond voor een smaaksensatie door afstemming van de verschillende wijnen op de diverse gerechten, werd het hoogtepunt van de avond gevormd door een veiling.
Na een korte introductie door de voorzitter van de juniorkamer, kreeg de voorzitter van het bestuur van de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname, Krista Monteiro, de gelegenheid om in een gloedvol betoog de doelstellingen en activiteiten mede te delen. Daarna werd onder de bezielende leiding van een veilingmeester niet alleen diverse waardevolle objecten geveild, maar ook een retourticket naar Paramaribo (beschikbaar gesteld door reisorganisatie Does & Cadushi Travel).
Het klapstuk van de veiling was een schilderij van Paul (Monteiro) die hij speciaal voor de stichting heeft vervaardigd, derhalve dezelfde titel als de stichting draagt en tevens het logo van de stichting vormt.
De opbrengst van de veiling was een eclatant succes: Mede door een genereus gebaar van een (helaas afwezig) lid van het comité van aanbeveling om een fantastisch bod uit te brengen op het schilderij, werd totaal een bedrag van € 8500 opgehaald.
Uiteraard houden wij de juniorkamer van Hilversum op de hoogte van onze resultaten: het enthousiasme waarmee de juniorkamer de stichting een goede zet in de richting heeft gegeven, geeft een enorme stimulans, temeer de juniorkamer de mogelijkheid heeft geopperd de stichting te adopteren!!
Bijgaand ter illustratie enige sfeerfoto's met het bestuur van de stichting Kleurrijk Leven voor Suriname, de veilingmeester in actie, het bestuur van de juniorkamer "Groot Naerdinclant", en met Paul Fagel.

Nieuws 2

Toename aids in Suriname
Bron: Spits, door Judith Janssen
Suriname staat aan de vooravond van een aids-epidemie. Het aantal besmettingen neemt problematische vormen aan. Dat stellen prof. Sven Danner, internist bij het VU Medisch Centrum, en epidemioloog Roel Coutinho. Beiden keerden een paar maanden geleden terug uit Suriname. Ook onder de Surinaamse Nederlanders neemt het aantal hiv-besmettingen toe. "Als het daar uit de hand loopt, dan hier ook."
AMSTERDAM - "Het is in Suriname één minuut voor twaalf", zo waarschuwt Sven Danner, internist op de afdeling interne geneeskunde van het VU-Medisch Centrum in Amsterdam. Een paar maanden geleden keerde hij terug uit Suriname waar hij samen met onder meer zijn collega Roel Coutinho en andere Nederlandse artsen met Surinaamse collega's sprak over de aids-epidemie die het land teistert.
Nergens ter wereld stijgt het aantal hiv-besmettingen zo snel als in het Caribisch gebied, zo waarschuwt Unaids, een bundeling van aidsorganisaties binnen de Verenigde Naties. De organisatie vermoedt dat in Suriname inmiddels zo'n 5200 tot 10.000 mensen met hiv zijn besmet.

Volgens Danner is het aantal besmettingen in Suriname zo hoog omdat de aids-voorlichting de verschillende bevolkingsgroepen in het land niet goed bereikt. 
"In Suriname is het nodig de verschillende bevolkingsgroepen op een eigen manier te bereiken. Iedereen moet weten welke gevaren aids met zich meebrengt. Veel mensen geloven gewoon niet dat de ziekte hen kan raken. Het is een ver-van-hun-bedshow. Zeker nu er nog maar weinig mensen daadwerkelijk ziekteverschijnselen vertonen."
Suriname kampt volgens Danner bovendien met een tekort aan middelen om de ziekte te behandelen. "Er is grote behoefte aan medicijnen. Evenals een goed systeem om exact in kaart te brengen hoeveel HIV-geïnfecteerden er daadwerkelijk zijn."
Het aids-probleem in Suriname is ook een probleem van ons, zo waarschuwen Danner en zijn collega Roel Coutinho, hoofd GG&GD in Amsterdam en hoogleraar epidemiologie en preventie infectieziekten bij het Academisch Medisch Centrum in de hoofdstad. Volgens Coutinho moet je de Surinamers in Nederland en in Suriname als één groep beschouwen. "Er is onderling veel en intensief verkeer. Er wordt veel gereisd en er zijn veel seksuele contacten. In die gemeenschap kent iedereen iedereen." Met de toename van het aantal hiv-besmettingen in Suriname, neemt ook het aantal geïnfecteerden onder de Surinamers in Nederland toe, stelt Coutinho vast na onderzoek onder zwangere vrouwen in Amsterdam. "Daaruit bleek dat 1 procent van de zwangere Surinaamse vrouwen besmet is met hiv. Dat is beduidend hoger dan bij autochtone vrouwen. Een paar jaar geleden lag dat aantal ongeveer gelijk."

Doodgezwegen Mitra Rambara is van Surinaamse afkomst. Jarenlang was ze werkzaam voor de stichting Mission (im)possible in Amsterdam-Zuidoost, waar ze Surinaamse vrouwen en kinderen met hiv opving. "Al jaren neemt het aantal hiv-besmettingen onder Surinamers in Nederland toe. Veel rijke Surinamers hier, voornamelijk mannen, vertrekken naar Suriname om daar seks te hebben." Rambara maakt zich zorgen over de toename van hiv:
"Aids en hiv wordt doodgezwegen in de gemeenschap. Mensen gaan er nog te gemakkelijk mee om. Ze denken "ach, hier hebben we toch medicijnen" , en dat is zorgwekkend!
Volgens Coutinho heeft het Nederlandse Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking de taak om zich hard te maken in de strijd tegen aids. Ook probeert hij bekende Surinamers ervan te overtuigen hun nek uit te steken. "Surinaamse helden moeten zich uitspreken over de gevaren van de ziekte. Goede voorlichting is zo belangrijk. Want als het daar uit de hand loopt, dan hier ook."

Nieuws 1

Een persoonlijk woord van Sven Simons, medebestuurder
Begin dit jaar zag ik op de televisie een reportage over een bezoek van 20 medische specialisten, o.l.v. Sven Danner, (zie onderstaand artikel) die een bezoek brachten aan Suriname. De reden hiervan was het toenemend aantal aids-gevallen in Suriname. De verhalen en beelden vond ik schrijnend. Verschillende generaties, tot aan kleine kinderen, besmet met het aids-virus. In vele gevallen kwamen deze mensen in een sociaal isolement, uitgestoten door familie en vrienden; Een paar goedwillende vrouwen, waaronder Tante Annie Bisschop, trokken zich echter het lot van deze kinderen en ouderen aan. (o.a. Parelhuis) Met weinig tot geen steun vanuit de overheid proberen zij in alle opzichten de besmette kinderen een thuis te geven, een plek met een menswaardig bestaan, een plek waar zij met hulp van ons hun medicijnen kunnen kopen en waar enige hoop op een toekomst opdoemt.

Toen Krista, mijn zus, mij enkele weken later belde en vertelde van haar initiatief, flitsten de beelden van de reportage door mijn hoofd. Ik twijfelde er geen moment aan toen zij mij vroeg om tot het bestuur van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname toe te treden: In de voetsporen van onze vader die zich altijd heeft ingezet voor de zwakkeren in de Surinaamse samenleving. Het kan geen toeval zijn: ik speelde al veel langer met de gedachte het werk van Tante Annie te ondersteunen en verlichting te brengen. De uitnodiging van Krista om aan dit initiatief een bijdrage te leveren valt mij dan ook toe!
Mijn band met Suriname is nog heel sterk. Ik ben er geboren en heb er tot mijn 15de jaar een onbekommerde prachtige jeugd gehad. Dat de band nog erg groot is zal niemand verbazen, zeker niet degenen die daar ooit gewoond, of er een vakantie doorgebracht hebben
Wat mij zo bijzonder aanspreekt aan de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname is de gedrevenheid waarmee Krista dit initiatief samen met Paul, haar man (en de kunstschilder van de familie), met zoveel enthousiasme aan de man/vrouw brengt.
Zij weten zich daarin gesteund door vele vrienden en relaties die hier vrijblijvend aan meewerken danwel hun steun al dan niet in natura geven.
Het is voor mij niet meer dan vanzelfsprekend om ook naast Greenpeace, Amnesty, Life for Aids, Wereldnatuurfonds en Natuurmonumenten, mij in te zetten om de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname, tot een succes te maken. Het gaat tenslotte om die kinderen en ouderen in Suriname die onze hulp hard nodig hebben.
Met onze steun kunnen we niet alleen het leven voor hun kleurrijker maken maar vooral ook van degenen die met hun hart en ziel voor hen zorgen.
Mag ik op uw hulp en ondersteuning rekenen?                    
Sven

f t g